Vorige

In memoriam Jakob Bos

Volgende

Blauw hart voor betrokkenheid Sociaal Fonds

“Er is betrokkenheid en communicatie”

Geef een agent die je kent een compliment. Met een mooi portie positiviteit delen we die boodschap graag op 1 maart: Nationale Complimentendag. Betrokken wijkbewoonster Jaqueline van Gelderen (54) uit Nieuwerkerk aan den IJssel (gemeente Zuidplas) deelt vandaag haar compliment uit aan ‘haar’ wijkagenten.

Afstand
Maar eerst vertelt ze wat eraan voorafging. “Op allerlei manieren had en heb ik met de politie contact. Rond de organisatie van de danceparade, bij het vrijwilligerswerk onder jongeren, gewoon als ik de honden uitlaat. Jaren ging het goed. Daarna een tijd niet. Ik kan wel zeggen dat mijn vertrouwen in de politie naar het nulpunt was gezakt. Ik had contact met politiemensen die alleen uit het boekje praten. Het was een opeenstapeling van jaren waarin er nauwelijks echte communicatie was. De contacten die ik eerder had verdwenen door wisseling van de wacht. De Nationale Politie hielp daar ook niet bij, de afstand werd alleen maar groter. We zagen zelden wijkagenten. Het voelde voor mij alsof de politie een beetje wereldvreemd was geworden.”

Niet boven maar naast elkaar
“In 2013 overleed mijn zus. Ik was anderhalf uur onderweg geweest vanuit Brabant naar huis toen ik met mijn dochter verderop in de straat even een broodje wilden halen. We reden op een paar meter van ons huis bij de bakker weg zonder de gordel om. De politie kwam aanrijden en zag dit. We zeiden natuurlijk gelijk dat we fout zaten maar legden ook de situatie uit. De politieman ter plekke bleef er maar op hameren wat we fout deden maar dat hij geen bekeuring uit zou schrijven. Het leek alsof we hem op onze blote knieën moesten bedanken. Het was echt een vervelende situatie.
Ik zeg altijd: de politie moet naast je gaan staan, niet boven je. Ook als ze je terecht willen bekeuren. En laat iedereen in elkaars waarde. Dat miste ik echt een tijd lang.”

Ze snappen het
Tot er een nieuwe lichting wijkagenten kwam. “Weet je, vroeger haalde ik weleens wat uit en dan kwam de wijkagent bij mij thuis. Nou, dat maakte indruk want daar was mijn vader en moest ik er aan geloven. Misschien ouderwets maar ik baalde daar goed van. Dat zie ik nu weer terugkomen bij onze wijkagenten Rob, Erwin en Michelle. Ze gaan gewoon naar ouders van kinderen toe. Gaan het gesprek aan. Ik heb nu goed contact. Er is openheid en communicatie. En vertrouwen. Dat heb je nodig naar elkaar. We zien de wijkagenten weer en ze zijn aanspreekbaar. Je kunt in goed overleg de dingen met elkaar delen en bespreken. Ze snappen waar je tegenaan kunt lopen. En als ze zelf niet kunnen helpen, zoeken ze mee voor een oplossing.”

Meer begrip gekregen
En dat begrip werkt wederzijds. Jaqueline: “Met de organisatie van de danceparade heb ik van dichtbij meegemaakt hoe beeldvorming over de politie wordt bepaald. Op een zeker moment sprong iemand tijdens het evenement van een van de trailers af. We hadden duidelijke afspraken met de politie gemaakt dat dit niet mocht. Meteen werd er actie ondernomen terwijl die persoon zich niet makkelijk liet afvoeren. Er was flink verzet, meerdere politiemensen moesten eraan te pas komen. Na het politieoptreden werd er geapplaudisseerd vanaf de trailers. De hele situatie werd gefilmd. Wat niet op camera stond was wat eraan vooraf ging: spugen, schelden, uitdagen. En zo’n filmpje gaat overal rond en iedereen spreekt er schande van terwijl ik het hele verhaal meemaakte. Dat vind ik niet terecht. Het is goed om te beseffen dat aan dit soort situaties heel vaak wat vooraf gaat en dat we maar een klein stukje zien. Ik heb ook meer begrip gekregen voor de politie.”

Wil jij een agent die je kent complimenteren of bedanken? 

Vraag hier het blauwe hart aan voor een agent die je kent!