In de overgang, nou en!?

Vorige

Vitaliteit op dynamische, drukbezochte Talentendag

Volgende

WEP-deelname aan rondetafelgesprek: sociale reparatie nodig

De één noemt het mood swings, de ander zelfontbranding of, zoals Ellie Lust het met een lach zei, ‘gloeimomenten, dat klinkt ook mooi’. Op donderdag 17 mei vond, op initiatief van vrouwen werkzaam bij de Landelijke Eenheid, een themadag ‘In de overgang’ plaats bij WEP in Doorn. 

Het programma stond bol van de interactie. Theater, een interview met een politie-echtpaar, een interactieve quiz, workshoprondes en veel tijd om elkaar te ontmoeten. De hele dag was door de collega’s zélf georganiseerd.
Ervaringen werden uitgewisseld, persoonlijke verhalen met elkaar gedeeld.

Bespreekbaar maken
Slecht slapen, stemmingswisselingen, de bekende opvliegers. De één heeft veel klachten en heeft dat jaren, de ander merkt er weinig van.
Veel vrouwen blijken er onderling wel over te kunnen praten binnen een veilige werksfeer, maar de gevolgen van je klachten bespreken met je (mannelijke) leidinggevende? Dat is ook binnen de politie veelal een taboe. Leidinggevende Peter van Haasteren: “Ik werk op een afdeling waar 49% vrouw is. Onderling wordt er wel over gesproken en ik zie ook wel dat vrouwen opener zijn geworden maar als leiding hebben we het er eigenlijk nooit over. We zoeken nu naar manieren om het bespreekbaar te maken, ook omdat we heel graag een nog later ziekteverzuim willen.” Zijn vrouw Emmy: “Ik deed er altijd luchtig over. Sliep niet goed, kon slecht tegen warmte en dacht: dit hoort er gewoon bij. Toch is het goed om erover te praten en je levensstijl aan te passen.”

Executieve dienst
Vrouwen die in de overgang zijn kunnen fysieke en mentale klachten hebben. Best lastig als je dan in de executieve dienst zit. Eén van de deelnemers: “Ik kan niet zomaar een uur later beginnen. Toch slaap ik soms heel slecht en zou dat best wel schelen. Dan is het oordeel best wel hard als je dit werk doet: je bent geschikt of ongeschikt.” Een ander: “Het is een gedeelde verantwoordelijkheid. Bespreekbaar maken en zelf nadenken over: hoe houd ik het vol tot mijn 67e bij de politie? Daarnaast is het heel goed dat leidinggevenden op de hoogte zijn van waarom iemand bijvoorbeeld prikkelbaar is en tijd neemt om te luisteren en mee te denken wat wél mogelijk is.”

Aandacht
Jan Willem van de Pol merkt op dat WEP het initiatief van de themadag graag steunt. “Toen ik ervan hoorde dacht ik eerst even: hoe moet ik dit inschatten? Maar al snel werd me duidelijk dat er veel onbegrip en onwetendheid is over dit onderwerp en dat aandacht en erkenning belangrijk is. Deze krachtige vrouwen die hier vandaag zijn, kunnen een boegbeeld zijn voor vrouwen in dezelfde positie. Dat komt het functioneren op de werkvloer alleen maar ten goede. Mooi dat de initiatiefnemers WEP hebben weten te vinden. We faciliteren en denken graag mee. Vanuit het WEP-principe: je mag zijn wie je bent.