‘We leven mee, zij het op meer afstand’

Vorige

Multiteam Maatschappelijke Onrust wint WEP award

Volgende

WEP Award voor netwerkers pur sang

De seniorenverenigingen (SPS) van de politie blijven betrokken bij hun leden. Maar hoe doe je dat in coronatijd? Jan Bergwerf, bestuurslid van de seniorenvereniging in Den Haag: “We bezoeken jarigen, blijven voor de deur staan en geven wat af.”

Aan de deur
Verenigingen hebben het lastig. Daar waar het samenkomen en aandacht voor de leden behoren tot de ‘core business’ , is dat nu al maanden anders. Jan: “De laatste keer dat we als senioren samenkwamen was tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst vorig jaar. We moeten geduld hebben en ondertussen op alternatieve manieren bij onze leden betrokken blijven. Bij jarigen gaan we aan de deur, als men dat wil. We geven een aardigheidje af, maken een praatje en gaan weer. Bezoeken aan oud-collega’s in verpleeghuizen doen we niet. We behoren met elkaar tot een risicogroep. Toch blijven de verenigingen niet stil. Er zijn er bij die extra aandacht geven door een leuk presentje te sturen met de boodschap ‘we vergeten je niet.’ We blijven op afstand meeleven en als seniorenverenigingen in ieder geval telefonisch en digitaal verbonden.”

We blijven betrokken en verbonden met elkaar

Briefje
In de dagen dat er op verschillende plekken in het land rellen ontstonden en men het ook op de politie had gemunt, leefden de gepensioneerden erg mee. De SPS schreef ‘een briefje’ (zie onder) dat online onder collega’s werd verspreid. “Dat briefje was een boodschap van meeleven. Bij het zien van rellende jongeren die tekeer gaan tegen de politie gaat je bloed koken. Het liefst kom je de collega’s helpen. En het roept bij velen andere herinneringen op vanuit de eigen tijd dat er flink moest worden opgetreden. Als oud-collega’s blijf je op de politie betrokken. Je hebt ooit voor het politievak gekozen en dat blijft altijd bij je. De berichtgeving speelt nog steeds een rol in hoe je meeleeft. Dat verandert nooit.”